فیلم Other Mommy 2026

می‌توانستیم با لوگوسی طرف باشیم، یا حتی بارتوک؛ اما نه، این «بلا» (آرابلا اولیویا کلارک) فقط دختربچه‌ای معمولی است که در خانواده‌ای بزرگ می‌شود که ــ بله، درست حدس زدید ــ رازهایی برای پنهان‌کردن دارد. بیشترِ کار بزرگ‌کردنش بر عهدهٔ «بابایی» او (جی دوپلاس) است، چون مامان موفقش (جسیکا چستین) بیرون از خانه مشغول کسب درآمدی خوب برای خانواده است. اما معلوم می‌شود فقط پدر...

می‌توانستیم با لوگوسی طرف باشیم، یا حتی بارتوک؛ اما نه، این «بلا» (آرابلا اولیویا کلارک) فقط دختربچه‌ای معمولی است که در خانواده‌ای بزرگ می‌شود که ــ بله، درست حدس زدید ــ رازهایی برای پنهان‌کردن دارد. بیشترِ کار بزرگ‌کردنش بر عهدهٔ «بابایی» او (جی دوپلاس) است، چون مامان موفقش (جسیکا چستین) بیرون از خانه مشغول کسب درآمدی خوب برای خانواده است. اما معلوم می‌شود فقط پدر و مادر نیستند که راز دارند؛ «بلا» هم رازی دارد که در کمد اتاقش زندگی می‌کند. کم‌کم روشن می‌شود که این دختر کوچولو احساس می‌کند مادر واقعی‌اش چندان به او توجه ندارد و این موجود ناخوانده هم می‌خواهد جای خالی او را پُر کند؛ یا دقیق‌تر بگوییم، در دل دخترک جا باز کند و جای مادر واقعی‌اش را بگیرد. اما «بلا» از آن دخترهایی نیست که به این راحتی تسلیم شود، برای همین بعد از مدتی صبر دوست تازه‌اش کم‌کم ته می‌کشد. باور نمی‌کنید؟ از «عمو فرانک» بیچاره (آریان مؤید) بپرسید که صحنه‌های بعدی حضورش بی‌شک نقطهٔ اوج این تریلر سراسر تقلیدی‌اند. اینجا واقعاً هیچ‌چیز تازه‌ای برای هیچ‌کس وجود ندارد و جلوه‌های بصری‌ای که شاید در دوران «کری» (۱۹۷۶) حیرت‌زده‌مان می‌کردند، مدت‌هاست دیگر نه می‌ترسانندمان و نه حتی باعث می‌شوند روی صندلی از جا بپریم. هرچند ستارهٔ چستین این اواخر کم‌فروغ شده، اینجا هم همان‌قدر به نقش‌هایش بی‌علاقه به نظر می‌رسد که بازی عروسک‌وارش در نقش همزاد خود نشان می‌دهد. تعداد زیادی از صحنه‌های به‌اصطلاح «وحشت» فیلم هم انگار مستقیماً از یک کتابچهٔ ابتداییِ «خودتان بترسانید» به سبک «جنت و جان» بیرون آمده‌اند. کارن آلن که قاعدتاً هنوز باید پول‌های «ایندیانا جونز» را داشته باشد؛ پس اینکه اینجا چه می‌کند، سؤالی است که هرکس باید حدسی برای جوابش بزند. به‌هرحال، حضور او قطعاً هیچ نوآوری‌ای به این محصول کارخانه‌ای و ناامیدکننده اضافه نمی‌کند. وقتی این فیلم را تماشا می‌کردم، مدام یاد «پولترگایست» می‌افتادم. داستانش آن‌قدر به «پولترگایست» شباهت دارد که چنین مقایسه‌ای بجا باشد. با این تفاوت که اینجا از همان ابتدا حرف بچه را باور می‌کنند؛ تغییری خوشایند که خیلی خوب هم جواب می‌دهد. فیلم بسیار دلهره‌آوری است و خیلی خوب از کار درآمده. هم بازی‌ها خوب‌اند و هم ساخت فیلم، و وقتی به پیچش پایانی داستان می‌رسید، بخشی از خشونت آن هم کاملاً بجا به نظر می‌رسد. من واقعاً از تماشای این فیلم لذت بردم و فکر می‌کنم شما هم لذت خواهید برد.