فیلم The Three Musketeers 1973

راستش هرگز واقعاً نفهمیدم چرا مایکل یورک این‌قدر موفق شد، اما در این فیلم دارتانیان نسبتاً قابل قبولی ارائه می‌دهد. او یک جوان بی‌تجربه روستایی است که به پاریس می‌آید تا مانند پدرش وارد موسکت‌داران شاه شود. اولین روزش هم چندان نویدبخش نیست: او قرار است با آتوس (اولیور رید)، پورتوس (فرانک فینلی) و آرامیس (ریچارد چمبرلین) سه دوئل داشته باشد. خوشبختانه گارد کاردینال دخالت...

راستش هرگز واقعاً نفهمیدم چرا مایکل یورک این‌قدر موفق شد، اما در این فیلم دارتانیان نسبتاً قابل قبولی ارائه می‌دهد. او یک جوان بی‌تجربه روستایی است که به پاریس می‌آید تا مانند پدرش وارد موسکت‌داران شاه شود. اولین روزش هم چندان نویدبخش نیست: او قرار است با آتوس (اولیور رید)، پورتوس (فرانک فینلی) و آرامیس (ریچارد چمبرلین) سه دوئل داشته باشد. خوشبختانه گارد کاردینال دخالت می‌کند و به زودی چهار نفر تبدیل به «یکی برای همه...» می‌شوند. دارتانیان در خانهٔ بوناسیِوِ ترسو (اسپایک میلیگان) و همسر غیرمحتمل او کونستانس (راکِل ولچ)، که خیاط ملکه است، ساکن می‌شود. ملکه (جرالدین چاپلین) میان ازدواجش با شاه (ژان-پیر کسل) و عشقش به نخست‌وزیر بریتانیا، دوک بکینگهام (سایمون وارد)، در وضع خطرناکی قرار دارد. کاردینال ریشلِیو (چارلتون هستون) از این اوضاع آگاه است و از ستون‌هایش روشفور (کریستوفر لی) و میلِیدی (فی داناوی) استفاده می‌کند تا تله‌ای بچیند که نه تنها ملکه را نابود کند، بلکه موسکت‌داران را نیز بی‌آبرو کند و شاه را کاملًا در کنترل خودش قرار دهد. لحن فیلم شوخ و طعنه‌آمیز است و از همان ابتدا سرعت می‌گیرد؛ میلیگان، پلانشهٔ زجرکشیده (روی کینیر) و به‌ویژه فرانک فینلی نقش‌های کمیک و به‌یادماندنی‌ای ارائه می‌دهند. فیلم پر از موقعیت‌های طنزآمیز، دیالوگ‌های تند و همهٔ بازیگران به نظر می‌رسد از شمشیرزدن، عشوه‌گری، توطئه‌چینی و خوردن شراب فراوان لذت می‌برند. جالب این که هستون بیش از بقیه جنبهٔ بازیگری و جدیت نقش را به نمایش می‌گذارد، اما رید و لی هم از فضای بازی شوخ و شنگ استقبال می‌کنند — و من هم همین‌طور. در کل فیلمی خوش‌ساخت و سرگرم‌کننده است.