فیلم K-12 2019

این احتمالاً نباید به‌عنوان «فیلم» بازاریابی می‌شد. در واقع مجموعه‌ای طولانی از ویدئوهای موسیقی پراکنده‌ی ملانی مارتینز است که تنها یک لایه‌ی نازکِ پیوندی کلی بینشان وجود دارد. اگر طرفدار آثار او هستید، بدیهی است که احتمالاً باید K-12 را ببینید — نه فقط برای حمایت، بلکه چون موسیقی او نزدیک به ۹۰٪ زمان اجرا را تشکیل می‌دهد. شخصاً من علاقه‌ای به موسیقی او ندارم،...

این احتمالاً نباید به‌عنوان «فیلم» بازاریابی می‌شد. در واقع مجموعه‌ای طولانی از ویدئوهای موسیقی پراکنده‌ی ملانی مارتینز است که تنها یک لایه‌ی نازکِ پیوندی کلی بینشان وجود دارد. اگر طرفدار آثار او هستید، بدیهی است که احتمالاً باید K-12 را ببینید — نه فقط برای حمایت، بلکه چون موسیقی او نزدیک به ۹۰٪ زمان اجرا را تشکیل می‌دهد. شخصاً من علاقه‌ای به موسیقی او ندارم، بنابراین تصمیم گرفتم همهٔ آن را کنار بگذارم و صرفاً بر روایت قضاوت کنم؛ و روایت چندان خوب نیست — حتی می‌توان گفت ضعیف است. می‌دانم هدف اصلی داستان‌گویی کامل نیست و این اثر در درجهٔ اول یک ارائهٔ موسیقایی است، اما اگر بخواهید آن را به‌عنوان یک فیلم ببینید، کار نمی‌کند. حتی آن را با کسی که به‌خصوص موسیقی ملانی مارتینز را دوست داشت تماشا کردم و او هم از بی‌معنایی صحنه‌ها گله‌مند بود. رنگ‌بندی پاستلی و سبک لولیتا هم به سلیقه‌ام نزدیک نیست، اما به پشتکار در اجرای آن احترام می‌گذارم. امتیاز نهایی: ★★ — نکاتی داشت که برایم جذاب بود، اما محصول نهایی ضعیف است.