فیلم The Strangers: Prey at Night 2018

بسیاری از چیزهای این فیلم را که انتظار نداشتم دوست داشتم، و بسیاری از چیزهایی را که فکر می‌کردم از آن خوشم خواهد آمد را دوست نداشتم؛ در مجموع تجربه‌ای متوسط حاصل شد. فیلم «The Strangers: Prey at Night» را عاشق نشدم، اما به‌اندازه‌ای از آن خوشم آمد که شاید روزی دوباره ببینمش. امتیاز نهایی: ★★½ — بخش‌های زیادی برایم جذاب داشت، اما به‌عنوان یک کلیت...

بسیاری از چیزهای این فیلم را که انتظار نداشتم دوست داشتم، و بسیاری از چیزهایی را که فکر می‌کردم از آن خوشم خواهد آمد را دوست نداشتم؛ در مجموع تجربه‌ای متوسط حاصل شد. فیلم «The Strangers: Prey at Night» را عاشق نشدم، اما به‌اندازه‌ای از آن خوشم آمد که شاید روزی دوباره ببینمش. امتیاز نهایی: ★★½ — بخش‌های زیادی برایم جذاب داشت، اما به‌عنوان یک کلیت چندان موفق نبود. واقعاً غافلگیرکننده بود. بعد از اینکه قسمت اول «The Strangers» به‌نظرم فیلم خوبی بود، زیاد به دنباله امید نداشتم. حداقل در قسمت اول لیو تایلر بود، نه؟ در «The Strangers: Prey At Night» بازیگر بزرگ‌تری ندیدم، شاید فقط مارتین هندرسون، اما کارگردانش همان کسی است که «47 Meters Down» و «The Other Side Of The Door» را ساخته — فیلم‌هایی که من واقعاً از آن‌ها لذت بردم. وقتی دیدم او دنباله را ساخته، کنجکاو شدم و باید گفت خوب از پسش برآمد. از کل خانواده خوشم آمد و هر بار که یکی‌شان در خطر می‌افتاد، تنش بیشتر می‌شد. قاتلان عملاً همان کارهایی را انجام می‌دادند که در قسمت اول کرده بودند، پس وفادار به منبع مانده‌اند، و در کنار این‌ها یک موسیقی متن عالی با حال‌وهوای دههٔ هشتاد در سراسر فیلم جریان دارد. حتی می‌توان تقریباً آهنگ «Total Eclipse Of The Heart» بانی تایلر را تقریباً کامل شنید و در عین حال چشم‌ها را به صفحه خیره نگه داشت چون نمی‌خواهی حتی یک جزئیات را از دست بدهی. این نشان از کارگردانی واقعاً خوب دارد و در نتیجه این دنباله را حتی بیشتر از قسمت اول دوست داشتم. و این ستایش بزرگی است از کل بازیگران و تیم سازنده. به همین روند ادامه دهند! این تلف کردن وقت است؛ تماشا نکنید.