فیلم Flight Crew 2016

زمانی می‌رسد که هر کس باید ارزشش را ثابت کند. این فیلم فاجعه‌محور روسی تا حدی از فیلم هم‌نام سال ۱۹۸۰ الهام گرفته شده است. در بازارهای خارجی—به‌ویژه ژاپن و چین—فروش خوبی داشت. از جنبه‌های ساخت و گیشه نکات زیادی قابل‌توجه دارد و من از تماشای آن لذت بردم، اما نه به‌طور غرق‌کننده؛ صرفاً کمتر از انتظارم خوشم آمد. فیلم قرار است زندگی خلبانان را روایت کند:...

زمانی می‌رسد که هر کس باید ارزشش را ثابت کند. این فیلم فاجعه‌محور روسی تا حدی از فیلم هم‌نام سال ۱۹۸۰ الهام گرفته شده است. در بازارهای خارجی—به‌ویژه ژاپن و چین—فروش خوبی داشت. از جنبه‌های ساخت و گیشه نکات زیادی قابل‌توجه دارد و من از تماشای آن لذت بردم، اما نه به‌طور غرق‌کننده؛ صرفاً کمتر از انتظارم خوشم آمد. فیلم قرار است زندگی خلبانان را روایت کند: جنبه‌های شخصی مثل مشکل در عشق و روابط، مسائل خانوادگی و غلبه بر موانع حرفه‌ای، به‌خصوص وقتی بیش از همیشه به آن‌ها نیاز است. در نیمهٔ اول همه‌چیز حول درام و معرفی وقایعی است که در نیمهٔ دوم اتفاق می‌افتد. یک خلبان پدر که با پسر نوجوان مشکل‌دارش دست‌وپنجه نرم می‌کند، و خلبان دیگری که از نیروی هوایی اخراج شده و حالا در یک ایرلاین خصوصی کار می‌کند؛ او با زنی آشنا می‌شود اما در تثبیت رابطه با مشکل مواجه است. با آغاز نیمهٔ دوم، روایت کاملاً تغییر می‌کند؛ انگار فیلم دیگری شده است و بیشتر توجه طرفداران اکشن-ماجرایی را جلب می‌کند. سرنوشت همه را در یک هواپیما گرد هم می‌آورد و آن‌ها تصمیم می‌گیرند مردمِ گرفتار در فرودگاهی نزدیک جزیره‌ای در منطقه آلاسکا را که توسط آتشفشان و توفان‌های زمینی آسیب‌دیده، تخلیه کنند. باقی‌ماندهٔ فیلم به نمایشِ اعمال قهرمانانهٔ خلبانان و همراهانشان اختصاص دارد. «او خلبانی است که خدا به او استعداد داده. دستان من فقط دست‌اند، دستان او بال‌اند. تا به حال کسی شبیه به او ندیده‌ام.» از نظر تصویری فیلم خوب عمل کرده؛ قسمت‌های مهم جلوه‌های بصری با دقت ساخته شده‌اند و سکانس‌های بدل‌کاری هم ترکیب‌بندی خوبی دارند. البته برخی صحنه‌ها واقع‌گرایانه نبودند که این موضوع حتی در فیلم‌های هالیوودی هم مرسوم است و به نظرم ایراد بزرگ و غیرقابل‌قبولی نیست. اشکال اصلی برای من طول فیلم بود؛ بیش از دو ساعت بود و از نیمهٔ اول خیلی خوشم نیامد. نیمهٔ دوم به‌خاطر حس تعلیق و هیجانش نسبتاً خوب بود و وقتی فکر می‌کردم کار تمام شده، روایت با یک ماجراجویی دیگر در بخش پایانی غافلگیرم کرد. مانند بسیاری فیلم‌های روسی، اینجا هم بخشی از داستان روی فساد بنا شده—نه در تمام فیلم، بلکه در مرحلهٔ آغازین؛ آدم‌های تاثیرگذار علیه کارمندان صادق عمل می‌کنند. موضوع خوب و قابل‌تأملی است، اما وقتی بخش فاجعه‌محور وارد می‌شود، آن بخش کمتر به چشم می‌آید و فیلم به سمت هیجان و اضطرار می‌رود؛ جایی که تماشاگر زمان را فراموش می‌کند و کاملاً جذب می‌شود. اگر از دیدن فیلم‌های قهرمانانهٔ مشابه زیاد خسته شده‌اید، این یکی برایتان خیلی متمایز نخواهد بود؛ اما اگر نه، تجربهٔ خوبی نصیبتان می‌شود. طول کشید تا به بخش اکشن-ماجرایی برسد—حدود یک ساعت—و در این مدت نتوانست رابطهٔ عاشقانه را آن‌طور که باید بسازد، که از این بابت ناامید شدم چون بازیگران و موقعیت‌های خوبی برای پرداختن وجود داشت. زوج پدر و پسر کمتر از دیگر وجوه دچار ضعف بودند و بهتر از رابطهٔ عاشقانه پرداخت شدند. در نیمهٔ دوم، احساسات و پیوندهای خانوادگی آن‌چنان که باید تاثیرگذار نبودند؛ فیلم بیشتر به سمت قهرمانی و فداکاری رفت تا تاثیرگذاری رابطه‌ای و خانوادگی. در مجموع تلاشِ قابل‌قبولی است؛ فیلمی مناسب برای تماشای آخر هفته. ۷/۱۰