فیلم Human Capital 2013

اخیراً فیلم‌های اقتباسی زیادی از کتاب دیدم و این هم یکی دیگر از آن‌ها است: رمانی انگلیسی که به فیلمی ایتالیایی تبدیل شده، با تغییراتی برای القای طعم ایتالیایی. اگر کارگردان را بشناسید، می‌دانید او گزینهٔ مناسبی برای این کار بوده و انصافاً عالی از پسش برآمد؛ بازیگران درخور انتخاب شده‌اند و بهترینِ توانشان را ارائه داده‌اند. داستان دربارهٔ دو خانواده است که در چندباره‌های روایی...

اخیراً فیلم‌های اقتباسی زیادی از کتاب دیدم و این هم یکی دیگر از آن‌ها است: رمانی انگلیسی که به فیلمی ایتالیایی تبدیل شده، با تغییراتی برای القای طعم ایتالیایی. اگر کارگردان را بشناسید، می‌دانید او گزینهٔ مناسبی برای این کار بوده و انصافاً عالی از پسش برآمد؛ بازیگران درخور انتخاب شده‌اند و بهترینِ توانشان را ارائه داده‌اند. داستان دربارهٔ دو خانواده است که در چندباره‌های روایی مختلف روایت می‌شود؛ ماجرا از شام کریسمس شروع می‌شود، زمانی که یک دوچرخه‌سوار زیر گرفته می‌شود. پرسش اصلی این است: چگونه این حادثه رخ داد و مقصر کیست؟ اعضای دو خانواده به تدریج نقش خود در آن شب را فاش می‌کنند و مشخص می‌شود هر کس چه کرده است. دینو، یک مشاور املاک، فرصت کسب سود بزرگی را می‌بیند و سرمایهٔ زیادی وارد می‌کند، اما رکود اقتصادی او را با واقعیت تلخ کسب‌وکار مواجه می‌کند. کارلا، همسر یک میلیاردر، در ابتدا از شرکت در بحران حمایت مالی می‌کند ولی وقتی کسب‌وکار همسرش فرو می‌پاشد، مجبور می‌شود کنار بکشد. سرنا، دختر دینو، و ماسیمیلیانو، پسر کارلا، دوستان صمیمی‌اند؛ داستان آن‌ها دنبال می‌شود: یکی عشق واقعی را پیدا می‌کند و دیگری به دلیلی غمگین می‌شود. وقتی این سه بخش به پایان می‌رسند، فصل نهایی حقیقت را با پیچشی آشکار می‌کند. «می‌دانم خیلی شبیه تو نیست، من معمولاً چیزها را زشت‌تر می‌کنم.» نحوهٔ روایت لایه‌لایه است و فیلم به چهار فصل تقسیم می‌شود. رویدادی که در بازهٔ زمانی مشخصی رخ داده بارها و بارها از منظر شخصیت‌های مختلف و با زوایای تصویری متفاوت بازگو می‌شود تا در فصل پایانی حقیقت آشکار شود. آغاز فیلم کمی گیج‌کننده است تا بفهمید فصل اول کدام است، اما بدون حشو مستقیم به هدف اصلیِ اثر می‌پردازد. اگر از این مرحله گذر کنید، بخش‌های بعدی شما را در حدس‌زدن نگه می‌دارند و تعلیق را حفظ می‌کنند. پیش‌بینی‌پذیر نیست، چون معرفی شخصیت‌های مرتبط با حادثه بخش عمده‌ای از فیلم را در بر می‌گیرد؛ بنابراین پیچش در نیمهٔ دوم واقعاً خوب عمل می‌کند. هر شخصیت در هر اپیزود قابل‌توجه است؛ گاهی داستان از بقیه جدا شده و تمام تمرکز را روی یک خط روایی خاص می‌گذارد، اما رویداد مشترک همه را به هم پیوند می‌دهد. همهٔ شخصیت‌های اصلی را دوست داشتم، اما سرنا نمایشِ نهایی را می‌دزدد. بازیگری که این نقش را ایفا کرده تازه‌وارد است و به‌نظرم آیندهٔ درخشانی در انتظارش است. این فیلم یکی از بهترین آثار نو-نوآر اخیر است و اگر از من بپرسید، قطعاً توصیه‌اش می‌کنم. ۸/۱۰