بیوگرافی
ویویِن لی (متولد ۵ نوامبر ۱۹۱۳، دارجلینگ، هند — درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۷، لندن، انگلستان) بازیگر انگلیسی بود که بهخاطر نقشهایش در هالیوود و تئاتر بریتانیا شناخته میشد. او دو جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برد، برای نقش اسکارلت اوهارا در Gone with the Wind (۱۹۳۹) و...
ویویِن لی (متولد ۵ نوامبر ۱۹۱۳، دارجلینگ، هند — درگذشته ۸ ژوئیه ۱۹۶۷، لندن، انگلستان) بازیگر انگلیسی بود که بهخاطر نقشهایش در هالیوود و تئاتر بریتانیا شناخته میشد. او دو جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول زن را برد، برای نقش اسکارلت اوهارا در Gone with the Wind (۱۹۳۹) و بلانش دوبوآ در A Streetcar Named Desire (۱۹۵۱)، دو اجرای او که جایگاهش را در میان بزرگترین بازیگران سینمای کلاسیک تثبیت کرد.
لی تنها فرزند ارنست هارتلی، کارگزار بریتانیایی، و گرترود یاکجی بود که دارای تبار آنگلو-هندی و ارمنی بود. او کودکی خود را بین انگلستان و قارهٔ اروپا گذراند و در مدارس وابسته به صومعه تحصیل کرد تا اینکه در سال ۱۹۳۲ در آکادمی سلطنتی هنرهای دراماتیک (RADA) لندن ثبتنام کرد و زمینه را برای آغاز حرفهٔ بازیگریاش فراهم ساخت.
اولین حضور سینمایی او در Things Are Looking Up (۱۹۳۴) بود و پس از آن در فیلمهای بریتانیایی دیگری مانند Fire Over England (۱۹۳۷) نقشآفرینی کرد، جایی که در کنار لارنس الیویه بازی میکرد. همکاری حرفهای آنها بهزودی به یک عاشقانهٔ پُر سروصدا تبدیل شد و توجه عمومی را جلب کرد.
نقش نقطهٔ عطف لی، اسکارلت اوهارا در Gone with the Wind (۱۹۳۹) بود، نقشی که در یک جستجوی افسانهای برای انتخاب بازیگر او بر صدها بازیگر پیروز شد. این فیلم به یکی از جشنگرفتهشدهترین آثار تاریخ سینما تبدیل شد و اجرای او تحسین بینالمللی را به همراه داشت و نخستین جایزهٔ اسکار را برای او به ارمغان آورد.
لی به بازی در فیلمهایی مانند Waterloo Bridge (۱۹۴۰) و That Hamilton Woman (۱۹۴۱) ادامه داد و اغلب با الیویه همکاری میکرد، کسی که در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرد. این ازدواج ۲۰ سال دوام داشت و آنها در این مدت تبدیل به یکی از محترمترین زوجهای تئاتر و سینما شدند و در نمایشهای شکسپیری و سه فیلم با هم ستارههای اصلی بودند.
در سال ۱۹۵۱، او دومین جایزهٔ اسکار خود را برای A Streetcar Named Desire گرفت، جایی که بازیاش در نقش بلانش دوبوآ عمیقاً شخصی بود و بازتابی از مبارزات خود او با سلامت روان بود.
لی از اختلال دوقطبی رنج میبرد که تأثیر عمیقی بر حرفه و روابط شخصیاش گذاشت. او همچنین با سل مزمن دستوپنجه نرم میکرد که برای اولین بار در اواسط دههٔ ۱۹۴۰ تشخیص داده شد و در نهایت منجر به مرگ او در ۸ ژوئیهٔ ۱۹۶۷ در سن ۵۳ سالگی شد.
پس از طلاق از الیویه در ۱۹۶۰، او همراهی و رفاقت بازیگر جان مریویل را یافت که تا زمان مرگش در کنارش ماند.
با وجود دورههایی از بیثباتی در حرفه، لی همچنان یکی از مورد تحسینترین بازیگران زن دوران خود باقی ماندهاست. در سال ۱۹۹۹، مؤسسهٔ فیلم آمریکا (AFI) او را بهعنوان شانزدهمین ستارهٔ زن بزرگ سینمای کلاسیک هالیوود رتبهبندی کرد. او همچنین برای Tovarich (۱۹۶۳) جایزهٔ تونی را دریافت کرد که ثابت میکرد استعدادش فراتر از سینما بود.
زیبایی، استعداد و تعهد او او را به نمادی پایدار تبدیل کرد و اجراهایش همچنان در سراسر جهان مورد مطالعه و تجلیل قرار میگیرد.
نمایش بیشتر
