فیلم Bardo: False Chronicle of a Handful of Truths 2022

باردو در بهترین حالت وقتی عمل می‌کند که بر تعامل میان پدر، مادر و فرزندان در زمینه مهاجرت تمرکز دارد و نشان می‌دهد این تغییر زندگیِ ناگهانی چگونه هر عضو هستهٔ خانواده را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. آلخاندرو گ. اینیاریتو از عناصر فنی چشم‌گیر برای ساخت داستانی شایستهٔ پردهٔ بزرگ بهره می‌برد، اما از ثبات لحن و کنترل روایی کمی برخوردار نیست. بازسازی‌های «تاریخی» همراه با میزان...

باردو در بهترین حالت وقتی عمل می‌کند که بر تعامل میان پدر، مادر و فرزندان در زمینه مهاجرت تمرکز دارد و نشان می‌دهد این تغییر زندگیِ ناگهانی چگونه هر عضو هستهٔ خانواده را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. آلخاندرو گ. اینیاریتو از عناصر فنی چشم‌گیر برای ساخت داستانی شایستهٔ پردهٔ بزرگ بهره می‌برد، اما از ثبات لحن و کنترل روایی کمی برخوردار نیست. بازسازی‌های «تاریخی» همراه با میزان مشخصی سورئالیسم صرفاً طول زمان فیلم را سنگین‌تر می‌کنند، و اگر نه به خاطر فیلم‌برداری عالی داریس خوندجی و طراحی استثنایی صحنه و صدا، فیلم دچار مشکل می‌شد. خوشبختانه در این فیلم نکات بیشتری برای لذت بردن وجود دارد تا احساس ناامیدی. امتیاز: B «فقط مکزیکی‌ها می‌توانند این شکست شرم‌آور را به پیروزی اسطوره‌ای بدل کنند.» شاهکاری خشن و تجربه‌ای حسی؛ تماشای باردو تصویری بی‌رحم از یک حالت ذهنی است، سفری میان خاطرات و رویاها—یا بهتر بگوییم گردآوریِ خاطرات و تجربیات. واقعاً ارزش دیدن دارد.