فیلم Foreign Correspondent 1940

آلفرد هیچکاک در «خبرنگار خارجی» (1940) همه عناصر لازم برای یک فیلم عالی را درآمیخته است: جاسوسی و تعلیق، ماجراجویی، رومانس، طنز و بازی‌های تأثیرگذار بازیگران. اگر بخواهیم آن را دسته‌بندی کنیم، می‌توان گفت یک تریلر جاسوسی است، اما این توصیف فقط گوشه‌ای از آنچه فیلم ارائه می‌دهد را نشان می‌دهد. فیلم در آستانه جنگ جهانی دوم می‌گذرد. خبرگزاری نیویورک خبرنگاری به نام جانی جونز را...

آلفرد هیچکاک در «خبرنگار خارجی» (1940) همه عناصر لازم برای یک فیلم عالی را درآمیخته است: جاسوسی و تعلیق، ماجراجویی، رومانس، طنز و بازی‌های تأثیرگذار بازیگران. اگر بخواهیم آن را دسته‌بندی کنیم، می‌توان گفت یک تریلر جاسوسی است، اما این توصیف فقط گوشه‌ای از آنچه فیلم ارائه می‌دهد را نشان می‌دهد. فیلم در آستانه جنگ جهانی دوم می‌گذرد. خبرگزاری نیویورک خبرنگاری به نام جانی جونز را به انگلستان می‌فرستد؛ او با نام مستعار هانتلی هیورستاک وارد می‌شود و به تحقیق دربارهٔ ظاهراً ترور یک دیپلمات مهم می‌پردازد و در جریان کار شبکه‌ای از جاسوسان نازی را کشف می‌کند. فیلم در زمان آغاز جنگ ساخته شد و پیام واضحی برای ورود آمریکا به جنگ داشت. اجرای بازیگران از نقاط قوت فیلم است. جول مک‌ریا و لِرِین دی هر دو بازی‌های درخشان و شیمی خوبی با هم دارند. جورج سندرز در نقش اسکات افولیوت مردی بذله‌گو و تیزبین است که نقش خود را به‌خوبی ایفا می‌کند. رابرت بنچلی، که در نگارش فیلمنامه نیز سهم داشته، در نقش خبرنگار همکار مک‌ریا (استبینز) طبیعی و بامزه ظاهر شده. ادموند گوئن در نقشی غیرمنتظره به‌عنوان یک آدم‌کش با گویش کاکنی حضور کوتاه اما اثرگذاری دارد. و در میان بازیگران، نمایش هربرت مارشال یکی از بهترین‌های فیلم است. هیچکاک چند سکانس برجسته و بیادماندنی ساخته است: صحنهٔ معروف چترها که مک‌ریا بین جمعیت چتر به‌دست دنبال قاتل می‌دود؛ سکانس آسیاب بادی که در میانهٔ مزرعه‌ای تنها و با آسیاب‌هایی که در باد می‌چرخند تنش و حس خطر را به خوبی منتقل می‌کند؛ و صحنه‌ای که مک‌ریا پس از فرار از دو مرد که وانمود می‌کنند پلیس‌اند از پنجره بیرون می‌پرد و روی لبه‌ای در طبقه‌های بالای لندن قرار می‌گیرد — و اتفاقاً با لباس حمامش حروف تابلو نئون هتل را جوری قطع می‌کند که HOTEL EUROPE به HOT EUROPE تبدیل می‌شود، لحنی کاملاً هیچکاکی دارد. در میان لحظه‌های جدی، یک سکانس کوتاه اما کمیک هم هست: پیرمردی که بارها تلاش می‌کند از عرض خیابان عبور کند اما همواره به‌دلیل تعقیب و گریزها و عبور دسته‌جمعی پلیس‌ها ناکام می‌ماند؛ این جزئیات کوچک، قطعاً تسکین‌بخش و خنده‌دارند. داستان پرپیچ‌وتاب، با ردهای گمراه‌کننده اما مرتبط، به تدریج نشان می‌دهد چه کسانی قابل اعتمادند و چه کسانی نیستند. آلبرت باسرمان در نقش وان میر شخصیتی مبهم جلوه می‌کند که ممکن است کشته شده یا درگیر پیمانی باشد که می‌تواند سرنوشت جنگ را تغییر دهد. همراه با همکاران خبری مثل افولیوت، قهرمانان ما باید از دست دشمنان بگریزند و حقیقت را بکاوند. هرچند فیلمنامه گاهی دستخوش مشارکت چند نویسنده شده و در مقاطعی کمی پرحرفی و کشدار به‌نظر می‌رسد، اما کارگردانی هیچکاک در بالاترین فرم خود قرار دارد و صحنه‌های پرتنش کافی برای حفظ توجه مخاطب دارد. کلیت فیلم حدود دو ساعت هیجان و در نهایت با تصادف هوایی در میان اقیانوس اطلس به اوج می‌رسد که یکی از شخصیت‌های اصلی در آن فداکاری احساسی‌ای انجام می‌دهد. در مقایسه با فیلم قبلی هیچکاک در آمریکا، «ربکا» که فیلمی گاتیک و دقیق اما آرام‌تر است، «خبرنگار خارجی» اثری پُرجنب‌وجوش‌تر و از نظر تأثیرگذاری تاریخی مهم‌تر است. اگر از سینمای بزرگ و قصه‌گویی ماهرانه لذت می‌برید، دیدن «خبرنگار خارجی» تجربه‌ای رضایت‌بخش خواهد بود: پیروزی نیکی بر بدی، گفتگوهای زیرکانه، شکوفایی رومانس و ماجراجویی‌هایی که مخاطب را همراه خود می‌کند.