فیلم The Foreigner 2017

جکی چان باز هم فوق‌العاده ظاهر شده. لحن جدی فیلم The Foreigner به او می‌آید، اما نقشِ او گاهی آنگونه که به نظر می‌رسد به زور جا داده شده است. فیلم بر پایه‌ی رمانِ The Chinaman ساخته شده و در نسخه‌ی سینمایی، بخش عمده‌ای از مدت زمان به یک درام سیاسی با مایه‌هایی از «ترابلز» اختصاص دارد؛ در مقابل، عنصر اکشن و انتقام‌جویی طوری به...

جکی چان باز هم فوق‌العاده ظاهر شده. لحن جدی فیلم The Foreigner به او می‌آید، اما نقشِ او گاهی آنگونه که به نظر می‌رسد به زور جا داده شده است. فیلم بر پایه‌ی رمانِ The Chinaman ساخته شده و در نسخه‌ی سینمایی، بخش عمده‌ای از مدت زمان به یک درام سیاسی با مایه‌هایی از «ترابلز» اختصاص دارد؛ در مقابل، عنصر اکشن و انتقام‌جویی طوری به نظر می‌رسد که انگار در مراحل پیش‌تولید ناگهان تصمیم گرفته‌اند «جکی چان را هم در این فیلم قرار دهیم» — هرچند ممکن است واقعاً این‌طور نباشد، اما همین احساس باعث می‌شود تناسب کامل میان دو بخش حاصل نشود. با این حال بخش اکشن/انتقام، بهترین قسمت فیلم است. کارگردانی مارتین کمپبل محکم است و تنش را حفظ می‌کند، اما تعادل میان اکشن و درام همیشه به‌خوبی کار نمی‌کند و گاه فیلم شبیه دو اثر جدا می‌شود که برای جلب توجه رقابت می‌کنند. فیلم‌برداری رنگ‌ و بویی تاریک و واقع‌گرایانه دارد که با فضای داستان همخوانی دارد، هرچند لحظات بصری برجسته و خاطره‌انگیزی ارائه نمی‌دهد. جکی چان یکی از بهترین بازی‌های جدی خود را ارائه می‌دهد و هم‌زمان آسیب‌پذیری را نیز نشان می‌دهد؛ پیرس برازنان هم در نقش یک چهره‌ی سیاسی درگیر، بازی قوی‌ای دارد. صحنه‌های اکشن خشن و تأثیرگذارند و بیشتر به‌سمت واقع‌گرایی گرایش دارند تا حرکات نمایشیِ اغراق‌شده، که این انتخاب با لحن کلی فیلم هم‌خوانی دارد. فیلمنامه قابل قبول است اما برخی بخش‌ها، به‌ویژه در نحوه‌ی تلفیقِ ابعاد شخصی و سیاسی، کم‌پرورده به‌نظر می‌رسند. موسیقی متن هم وظیفه‌اش را انجام می‌دهد اما تاثیر ماندگاری بر جای نمی‌گذارد. در مجموع، The Foreigner تریلری خوش‌ساخت با بازی‌های خوب و اکشن محکم است، اما ممکن است از نظر روایت شما را کمی ناامید کند. اگر طرفدار جکی چان هستید، دیدنش ارزش دارد. امتیاز نهایی: 2/5–2.5/5 (بخش‌های زیادی برای دوست داشتن داشت، ولی به‌عنوان یک کلیت کاملاً موفق نبود.)