فیلم Blood Father 2016

فیلم Blood Father چیز چندان تازه‌ای ارائه نمی‌دهد، اما با وجود این، مل گیبسون که اغلب مورد انتقاد قرار گرفته، در این بازگشت کوچک به فضای گِرایندهاوس می‌درخشد و من واقعاً از تماشای آن لذت بردم. تنها ایرادِ نام فیلم است؛ عنوان «Blood Father» به‌نظر نامناسب می‌آید. امتیاز نهایی: ★★★ — من شخصاً توصیه می‌کنم آن را ببینید. یک محکوم سابق که برای دخترش دوباره روی...

فیلم Blood Father چیز چندان تازه‌ای ارائه نمی‌دهد، اما با وجود این، مل گیبسون که اغلب مورد انتقاد قرار گرفته، در این بازگشت کوچک به فضای گِرایندهاوس می‌درخشد و من واقعاً از تماشای آن لذت بردم. تنها ایرادِ نام فیلم است؛ عنوان «Blood Father» به‌نظر نامناسب می‌آید. امتیاز نهایی: ★★★ — من شخصاً توصیه می‌کنم آن را ببینید. یک محکوم سابق که برای دخترش دوباره روی پا می‌ایستد! فیلم را چندان ویژه ندیدم. این فیلم در واقع به زبان انگلیسی است چون بازار آمریکا را هدف گرفته‌اند و حقیقتاً فیلم‌های هالیوودی مشابه زیادی قبلاً ساخته شده‌اند؛ فقط بازیگرها و لوکیشن‌ها متفاوت‌اند. با این حال بازی‌ها خوب است و بعضی صحنه‌ها خوش‌ترکیب‌اند. ماجرای فیلم بر اساس یک رمان است: یک محکوم سابق وقتی می‌فهمد دخترش در خطر است، هر کاری که از دستش برآید برای محافظت از او انجام می‌دهد؛ بنابراین ساختار کلی فیلم تعقیب و گریز است و اینکه در پایان چه اتفاقی می‌افتد باقی می‌ماند. مل گیبسون فوق‌العاده است؛ حس کردم مدت‌هاست او را ندیده بودم و این نوع اجرای او القا می‌کند که او به فرم قبلی‌اش بازگشته. اگرچه فیلم از نظر کلی چندان برجسته نیست، اما برای سرگرمی کفایت می‌کند. از نظر زمان‌بندی کوتاه‌تر از اکثر اکشن‌تریلرهاست؛ بنابراین از این جهت مشکلی در ریتم ندارد. پردازش شخصیت‌ها و توسعه داستان زیاد نیست و همه‌چیز سریع جلو می‌رود. پایان‌بندی خوب بود، مگر اینکه بخواهند دنباله‌ای بسازند که در این مورد مشخص نیست. به‌هرحال می‌گویم برای دیدن گیبسون و جهت سرگرمی ببینید. امتیاز: 6/10 داستان کلاسیکِ پدری (که شاید نتوان او را کاملاً «خوب» نامید) است که تلاش می‌کند دخترش را از دست آدم‌های بد نجات دهد. آدم‌های بد قطعاً نفرت‌برانگیز و قاتل هستند و از لحاظ هوش هم زیر متوسط نشان داده می‌شوند. مل گیبسون نقش محکوم سابق، پدر دلسوز و محافظ قدرتمند دخترش را خیلی خوب بازی می‌کند؛ عملاً اوست که این فیلم را پیش می‌برد و تجربه‌ای پرهیجان از اکشن ارائه می‌دهد. همان‌طور که در بسیاری از این نوع فیلم‌ها می‌بینیم، داستان و فیلمنامه نسبتاً متوسط‌اند. دوست قدیمی و نه‌چندان قابل‌اعتماد او اضافه‌ای به فیلم نمی‌کند و واکنش‌ها و رفتارهایش بسیار قابل‌پیش‌بینی‌اند. آدم‌های شرور هرچند به‌درستی نفرت‌انگیز نشان داده شده‌اند، اما فراتر از ابلهانه‌بودن نیستند — احمقانه و قابل‌پیش‌بینی. اینکه چگونه همیشه موفق می‌شوند جان و لیدی را پیدا کنند برایم جای سوال است. با همه اینها، فیلم خوش‌گذرانی و لذت‌بخش است؛ مناسبِ لم‌دادن روی کاناپه و تماشای مناظر و مشت‌وکیک‌هایی که مل گیبسون تخصص دارد.