فیلم The Woman Next Door 1981

تصورش ساده است: «برنار» (ژرار دوپاردیو) همراه همسرش «آرلت» (میشل بومگارتر) و پسر خردسالش در آرامش زندگی می‌کند تا اینکه همسایه‌های جدیدی می‌آیند؛ «فیلیپ» (هنری گارسین) و همسرش «ماتیلد» (فانی آردان). جالب اینکه نام آردان گویی شایستهٔ «ardent» (پرشور) است، چون معلوم می‌شود بین برنار و ماتیلد گذشته‌ای پُرشور وجود دارد که زمان هنوز آن را فرو ننشانده. ظاهراً هر دو خانواده روبه‌روی هم، جلوه‌ای...

تصورش ساده است: «برنار» (ژرار دوپاردیو) همراه همسرش «آرلت» (میشل بومگارتر) و پسر خردسالش در آرامش زندگی می‌کند تا اینکه همسایه‌های جدیدی می‌آیند؛ «فیلیپ» (هنری گارسین) و همسرش «ماتیلد» (فانی آردان). جالب اینکه نام آردان گویی شایستهٔ «ardent» (پرشور) است، چون معلوم می‌شود بین برنار و ماتیلد گذشته‌ای پُرشور وجود دارد که زمان هنوز آن را فرو ننشانده. ظاهراً هر دو خانواده روبه‌روی هم، جلوه‌ای دوستانه نشان می‌دهند، اما خیلی زود درمی‌یابیم که اوضاع زیر پوست آرامش در حال دود کردن است و اتفاقات هشت سال پیش برای هیچ‌کدامشان به‌خوبی تمام نشده است. با رفتارهای روزبه‌روز نامنظم‌تر و افزایش تنش‌ها، مشخص نیست بعداً چه خواهد شد. این شاید بهترین اجرای دوپاردیو برای من باشد؛ او واقعاً با تمام وجود در نقش غرق می‌شود، و آردان هم بازی‌ای به همان اندازه پرشور ارائه می‌دهد؛ نتیجه صحنه‌هایی زنده، طوفانی و گاه بسیار تأثیرگذارِ بدنی است که به‌تدریج از کنترل خارج می‌شوند. معمولاً طرفدار روایت‌های گوینده نیستم، اما در اینجا به‌کارگیری محدودِ روایت توسط «خانم ژووه» (ورونیک سیلور)، رئیس باشگاه تنیس محلی، هم شکاف‌های داستان را پر می‌کند و هم به‌نوعی بخشی از فشار را — هم به‌صورت فیزیکی و هم استعاری — تخلیه می‌نماید. واقعاً چه همسایه‌های جهنمی‌ای!